بی وفایی دوستان

در چمنزاری تنهایی می نشینم و غرق در گذشته می شوم و به یاد می آورم بی وفایی دوستان را گاه آگاه ، گاه نا آگاه به گل نگاه می کنم سرخیش یاد آور حرارت عشق جوونی و به آسمان نگاه می کنم لطافتش یاد آور اون همه مهربونی و به رود.... یاد خودم می افتم یاد شنها،سنگها و دوستانی که چون آب ،روانند و همه حس سنگ را می گیرند و به گل و آسمان زندگی می بخشند زندگی من را...!