زندگی

زندگی جایی بین تولد و مرگ است. زمانی که از رحم بیرون می آیم و گریه میکنم زندگی آغاز می شود وبا گذشت هر ثانیه به مرگ نزدیک می شوم. قانون طبیعت : هر شروعی پایانی دارد و این یعنی فلسفه هستی ، اگر پایان نبود شروع معنی نداشت. شروع مال من نیست پایان هم همینطور ؛ نه شروع می کنم و نه پایان می دهم . شروع می شوم و پایان داده می شوم بی هیچ اختیاری . اما فاصله بین این شروع و پایان از آن من است، یعنی زندگی ،تنها چیزی که بعد از شروع، بطور موقت به من سپرده می شود و می توانم با اختیار بسازم ، بنویسم و رقم بزنم سرنوشت را ، لحظه لحظه با عشق و ایمان .